Je kent het misschien wel. Je zit ’s avonds lekker op de bank en kunt je ogen bijna niet meer openhouden. Maar zodra je in bed ligt, is de slaap verdwenen. En hoe harder je probeert om in slaap te vallen, hoe wakkerder je lijkt te worden.
Hoe kan dat?
Op de bank ben je ontspannen en ben je niet bezig met slapen. In bed kan dat ineens veranderen. Je denkt aan de drukke dag van morgen, kijkt op de klok en vraagt je af waarom je nog wakker bent. Voor je het weet, ben je hard aan het werk om iets voor elkaar te krijgen wat juist vanzelf mag gaan: slapen.
Van ontspannen naar controleren
Zodra slapen iets wordt wat moet lukken, kan er spanning ontstaan. Je gaat opletten, nadenken en controleren. En juist daardoor kan je alertheid toenemen. Als dit vaker gebeurt, kan je brein het bed zelfs gaan associëren met wakker liggen en frustratie.
Herkenbaar? Probeer het dan eens anders te benaderen.
Je hoeft niet je best te doen om te slapen. Maak het jezelf comfortabel. Misschien nog even wat zitten in bed, net zoals op de bank. En geef jezelf toestemming om gewoon even wakker te zijn. Komt de gedachte ik moet nu slapen voorbij, dan hoef je daar niets mee. Merk hem op en laat hem weer gaan. Je hoeft niet van wakker liggen een probleem te maken.
Maak het jezelf makkelijk
Een kleine praktische tip: rond je avondroutine af voordat je op de bank gaat zitten. Zo kun je, als je slaperig wordt, meteen naar bed zonder eerst nog allerlei dingen te moeten doen.
En onthoud: je hoeft niet alles onder controle te hebben. Niet iedere gedachte vraagt om aandacht en niet alles wat niet meteen lukt, hoeft opgelost te worden.
Soms begint rust juist bij het loslaten van het idee dat iets móét lukken. Ook slapen.
Rustige groet
